Gumowe podeszwy w obuwiu wprowadził
Wait Webster, który je opatentował w
1832 r. Pierwszą firmą, wytwarzającą buty
sportowe, była firma
Josepha William Fostera w
Boulton (
Anglia) – założona w
1890 (późniejszy
Reebok), ale trampki wymyślono w
USA, w firmie Marquisa M. Converse. W
1908 r. wyprodukowano pierwszy model tego obuwia nazywany
All Stars przeznaczony dla
koszykarzy. Buty te miały grubą gumową podeszwę i czarny płócienny wierzch, sięgający ponad kostkę. Znakiem firmowym była gwiazda na kostce. Buty te początkowo nie były zbyt popularne wśród zawodników, ale w ich promocję (jak i promocję koszykówki) zaangażował się w
1923 Charles „Chuck” H. Taylor, gracz drużyny
Akron Firestones. Taylor skutecznie rozpropagował ten typ obuwia, zarówno wśród zawodników jak i całego społeczeństwa – stąd trampki są wiązane z jego nazwiskiem.
W
latach 40. i
50. XX w. białe trampki wprowadzono jako buty treningowe do
amerykańskiej armii, natomiast koszykarze zaczęli je farbować zgodnie z barwami swoich drużyn.
W latach
50. i
60. XX w. trampki stały się ulubionymi butami nastolatków i symbolem młodzieżowego buntu, a także swoistego stylu bycia. W trampkach występowały gwiazdy
rocka, były typowym symbolem punków, nosili je również młodzi intelektualiści. "Klasyczne" trampki znikają w latach
70. XX w., zastępowane przez coraz wymyślniejsze technologie butów sportowych. Obecnie trampki ponownie wracają do łask stając się elementem młodzieżowej mody.
